Ważnym narzędziem w chemii organicznej do określania struktury związku a także do określania jej czystości jest spektroskopia w podczerwieni

Światło z zakresu IR ma długość zbliżoną do długości wiązań chemicznych. Przechodząc przez próbkę badanej substancji promieniowanie to jest selektywnie pochłaniane na skutek wzbudzania drgań wiązań chemicznych o długości odpowiadającej długości pochłanianej fali. Dzięki temu w widmie występuje szereg ostrych sygnałów odpowiadających drganiom określonych wiązań.

Dzięki temu, że wartości te są stablicowane, widmo IR umożliwia ustalenie jakie wiązania występują w analizowanej próbce. Oprócz wzbudzania drgań pojedynczych wiązań, promieniowanie to w zakresie od 200 do 450 cm -1 wzbudza skoordynowane drgania nożycowe sąsiadujących ze sobą wiązań. Powoduje to, że widma IR w tym zakresie są bardzo złożone i niezwykle rzadko zdarza się aby dwa różne związki chemiczne miały w tym zakresie identyczne widma, co przydaje się do jednoznacznego ich identyfikowania.

Obecnie stosuje się szybką metodę polegającą na przemiataniu próbki wiązką promieniowania, w której występują wszystkie długości fali z zakresu IR na raz, po przejściu tej wiązki przez próbkę interferuje się ją z wiązką z tego samego źródła, która jednak nie przeszła przez próbkę, a widmo "ekstrahuje się" stosując przekształcenie Fouriera zarejestrowanego widma interferencyjnego. Wymaga to stosowania droższej aparatury z komputerem, ale metoda jest błyskawiczna i dokładna. Technikę tę określa się skrótem FTIR.